تعداد زیادی از ما دانسته یا ندانسته خواستهیا ناخواسته تاریخ پردرد زندگی خود را بصورت توشه ای گرانبها به دوش می کشیم دردها رابه خاطر می سپاریم زنده نگاه می داریم و بازگو می کنیم بدین ترتیب خودمان را باوقایعی که هرگز نمی توانیم تغییر دهیم دائم زجر و شکنجه می دهیم و به گذشته خود آویزان می شویم و اجازه می دهیم که این حوادث مرده آینده ما را اداره کند . خیالمی کنیم که انگار گذشته بیشتر از امروز برایمان مهم است و ارتباطات خود را براساس ارتباطات گذشته بر قرار می سازیم.
داستان غمناک دردهایمان بهترینو لذت بخش ترین داستان برای بازگو کردن است . هربار که تعریف می کنیم در حقیقتسرزخم ها را دوباره باز کرده و درد را زنده کرده ایم اگر چه بیان درد برایمان لذتبخش است اما در این مورد مرز بین لذت و شکنجه بسیار باریک است و خطر سقوط به پرتگاهغم و ماتم بسیار زیاد است .
هیچگاه خود را مسئول حوادثی که امکان کنترلآن را نداشته اید قلمداد نکنید .
دشمنان انسان تنها درون خوداو هستند . (اسکاول شین )
سعی کنید همیشه صورتی آرام و با وقار داشته باشید . زیرا حالات صورت عمیقا ً بر شخصیت و حالات روانی تاثیر می گذارد . اگر لبخندبزنیم و سعی کنیم همیشه چهره ای متبسم داشته باشیم در نهایت شادی را لمس خواهیم کردولی اگر در تمام مدت چهره ای عبوس و غم زده به خود بگیریم مدتی نمی گذرد که از نظرروحی پریشان و خموده می شویم.
آینده همین امروز است . همه کسانی کهکار امروز را کنار گذاشته اند و به آینده چشم دوخته اند و نگران هستند بی جهت نیرویخود را از بین می برند و آرامش امروز را با تصور مشکلاتی که با فردا می آیند به هم میزنند .
آنقدر مجدانه موفقیت را آرزو کنید که آهنربا آهن را می رباید
خداوند بعضی مشکلات را درون بسته ای از مشکلات اعطا می کند تابندگان او با حل آن مسائل شایستگی خود را برای دستیابی به آن نعمت ثابت کنند.
خداوند متعال سختی هایی که در زندگی دنیایی برای انسان پیش می آیدرا کفاره گناهان می سازد و هر بار بخشی از خطا هایش را مورد مغفرت قرار می دهد.
بدرستی که نیکی ها آثار بدی ها را از بین می برد. (هود آیه 114)
انسان مثل گردباد باید درونش خالی باشد تا جذب کند . اگر میخواهید دعایتان اجابت شود اول باید جایی در درون خود باز کنید . از هر آنچه بیهودهدر آن جای دارد و هر آنچه وجودش زیانبار است یا سودی ندارد از کینه ها ، نفرت ها،انتقام، حسادت، حسرت ،یاس و ناامیدی ، سو ظن ، بدخواهی و کج اندیشی و خلاصههمه آنهایی که بی سبب دل خالی ما را پر کرده اند خالی کنید و جا را برای پذیرش نعمت هاو موهبت الهی باز کنید.
بخشودن، لطف به دیگران نیست لطفی است که مادر حق خود می کنیم تا میدان ذهنیمان خالی شود و برای پذیرش چیزهای خوب و نیکو جاییباز شود .